ÜZÜLME; YETER Kİ ÜZME.! DEĞİL Mİ? Mevlânâ’nın türbesinin girişinde bu manalarda şu beyitler vardır: Lâ tahzen / Üzülme.. Üzülme.. Çünkü hüzün, düşmanı sevindirir, dostunu üzer, haset edenin diline düşürür. Üzülme.. Çünkü hüzün, kaybolanı geri getirmez, öleni…
Kalbi Kırmaya bir söz yeter, Ama kırılan kalbi tamir etmeye ne bir özür ne de bir ömür yeter.